" Ο άνθρωπος ξεκινά από τη φύση, απομακρύνεται με τη σκέψη και ξαναγυρίζει σ΄αυτήν. Δηλαδή της υποτάσσεται πρώτα, ύστερα τη δαμάζει με την τεχνική και καταλήγει να την εξιδανικεύσει με την τέχνη, όταν βρει την πνευματική της υπόσταση. Τότε ζει σε αρμονία μαζί της. ... Η φύση λοιπόν, που αποτελεί το πρώτο και τελευταίο θαυμάσιο θέαμα και θέμα της σκέψης, είναι ο μεγάλος δάσκαλος του ανθρώπινου πνεύματος. Ανάμεσα από αυτήν και εμάς στέκει η τέχνη, που με θεάματα, είτε ακούσματα, μιμείται και εικάζει μαντικά την πνευματικότητα του θείου αυτού έργου. Παριστάνει λοιπόν με τα εργά της εικόνες της πνευματικής μας προοπτικής από την πραγματικότητα, διότι η φύση είναι και εικόνα και πλάσμα ζωντανό, ενώ το έργο της τέχνης είναι μόνον πράγμα τεχνητό"
Μιχελής Π.Α. 'Η αρχιτεκτονική ως τέχνη', 2002, σ. 512
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου